Santol: Asya'nın «mucize inciri» ve özellikleri
Dünyanın tropik bölgelerinde, özellikle Güneydoğu Asya'da görülen şaşırtıcı meyvelerden biri olan santol, kendine has görünümü ve tadıyla hayrete düşürür. Bilimsel adı Sandoricum koetjape olan bu bitki, yerel halk tarafından «yabani mangostin» olarak da bilinir. Filipinler'de «santol», Tayland'da ise «kraton» adıyla meşhur olan bu meyve, dış görünüşüyle cevizi veya inciri andırır.
Turuncu renkli, kalın kabuklu santolun yenen kısmı beyaz, sarımsak şeklindedir. Pamuk kozasının içindeki bölmeleri hatırlatan bu parçalar, kendine has sulu ve şeftali ile portakalı andıran tadıyla dikkat çeker. Meyveyi parçalara bölerek veya elma soyar gibi soyarak doğrudan ısıra ısıra yemek mümkündür. Tadı tatlı-ekşi olup yaz mevsiminde yetişir.
Her ülkenin kendine has santol tüketme yöntemi vardır:
- Tayland: Taylandlılar santolu tuza banarak yemeyi severler.
- Diğer ülkeler: Birçok ülkede bu meyve, iştah açıcıların ve yemeklerin içeriğine eklenir.
Güvenlik kuralı: Santol yerken temel olarak dikkat etmeniz gereken şey çekirdeğidir. Meyveyi çekirdeğiyle birlikte yemek sağlık için oldukça tehlikeli kabul edilir.
Santol ağacı tropik iklim koşullarını seven, her zaman yeşil kalan ve çok hızlı büyüyen bir bitkidir. Boyu 15–30 metreye kadar ulaşan bu ağacın sarı ve kırmızı meyve veren iki türü vardır. Dalları üç yapraktan oluşan bu ağaç, yabani doğada bol ürün verir ve kendini oldukça rahat hisseder.
